در عالم معنا طلب مطلوب را باید از درون آغاز کرد.

اگر می خواهی چیزی در عالم خارج رخ دهد،

نخست باید چیزی را در عالم درون خود تغییر دهی.

اگر می خواهی شیرینی ای را در جهان خارج بچشی،

باید تلخی را در جهان درون بزدایی.

شیرینی درونی، شیرینی بیرونی را می آفریند.

بنابراین، در عالم معنا، برای یافتن آب نباید چاه کند، باید تشنه شد.

وقتی تشنه شدی، آب به سراغ تو می آید.

آب کم جو تشنگی آور بدست تا بجوشد آبت از بالا و پست

هر کجا دردی دوا آنجا رود هرکجا فقری نوا آنجا رود

هر کجا مشکل جواب آن رود هر کجا کشتی است آب آنجا رود

مولانا